My ChaoTic LoVe - Head A Conspiracy GuY
เรื่องวุ่นๆของนาย
ตอนที่1
จุดเริ่มต้นที่แสนปวดหัว~*
โอ๊ย!!! เสียงอะไรดังแต่เช้าเรยว้าเนี่ย
น่ารำคาญเจงๆเร้ย รี่เพิ่งจะกี่โมงเอง นาฬิกาเฮงซวย ปลุกมาได้
7 โมง45อืมหาไม่ทันแล้วโว้ยๆๆๆ
ไปโรงเรียนไม่ทันแน่ ตายๆ T^T
“ม้า ไปส่งหน่อยจิคร้าบบบมันสายแล้วอ่า”
ผมพูดด้วยความเร่งรีบ
“เฮ้อ !!! แกก็เป็นแบบนี้ทุกทีล่ะน้า
นอนก็ดึกรุ้ทั้งรู้ว่าต้องไปโรงเรียนแต่เช้า ไม่ได้ความจิงๆเรย”
“โถ่ ม้าอ่ะนิดหน่อยเอง อย่าบ่นไปเรยนะเด๋วแก่ไม่รู้ด้วย”
และม้าก็มาส่งผมที่โรงเรียนทันเวลาพอดีเยย
โชคดีไป (ก็บ้านผมอยู่ใกล้โรงเรียนนี่นา) และผมก็รีบวิ่งไปเข้าแถว
ดีนะเนี่ยที่ครูเค้าไม่เห็นถ้าเห็นคงโดนเทศน์ยาวแน่ๆ หุหุ
“หวัดดี โอ๊ค ^^”
“อื้ม...หวัดดีวิน”
“อ๊ากกกก...โอ๊คทักผมด้วยแหละโอ๊ยเป็นปลื้มจิงๆ โอ๊คเป็นที่ผมแอบชอบอ่ะ
เน้นย้ำว่าแอบชอบนะ หุหุ ชอบเค้าได้มา2ปีแล้วล่ะแต่ไม่กล้าบอกฟามนัยจัย แงๆ เค้าน่ารักมากๆเรยแหละ ขาว สูง เท่
สมาร์ท โอ๊ย!!! ยิ่งคิดยิ่งน้ำลายไหล
เหอๆ (เข้าสู่โหมดหื่นแระ-*-)
“แหม วินนะทักแต่โอ๊ค ไม่ทักเราบ้างเรยน้อยจัยนะเนี่ย”
“เออ หวัดดี” ผมทักตอบอย่างไม่สบอารมณ์
“ไรฟะ! ทีกํบโอ๊คนะพูดดี
พอทีพูดกับเราพูดเสียงแข็งเชียว”
“แล้วจะทำมัยล่ะ มีปัญหาป่าว จะเอามั้ยล่ะ”
“โทษคัฟเฮีย ผมมิบังอาจไปเทียบรุ่นหรอกคัฟ” โอ๊ยๆ
ดูมันพูดน่าหมั่นไส้ชะมัด
“เออ รู้ก็ดีแล้ว”
เหอๆ
ถ้านายนี่มันเอาจิงนะ ผมจอดตั้งแต่หมัดแรกแล้วล่ะ นิวมันเป็นคนตัวสูง แต่ก็สูงกว่าผมไม่มากเท่าไหร่นัก นิสัยก็พอไปวัดไปวาได้(ที่จิงก็ดีอ่านะ
แต่ไม่อยากจะชม) นายนี่เป็นคนกวนๆ หรือ เรียกภาษาชาวบ้านว่า “กวนส้นทีน” ปากมันนี่นะเป็นพี่น้องกะลอสต์ไวเรอส์ข้างบ้านผมเรยอ่ะ
สุดยอดแห่งความ......(เนื่องจากเป็นคำที่ดีเกินไปเราจึงไปนำออกเผยแพร่)
ส่วนข้อดีของเขาอ่ะหรอ ไม่รู้เด่ะ ไม่เคยใส่จัย แต่ที่รู้แน่เรยไม่ชอบมันอย่างแรงงงง ถ้าเป้นไปได้ไม่อยากจะคุยด้วย
เหอๆตูที่จะบ้าแระ
“เอ่อ โอ๊คคับ ทำงานของครูพิมพ์ยังอ่า”
“แหะๆ เรายังไม่ได้ทำเรยอ่ะ”
“อ่อ....โชคดีนะเนี่ย พอดีเราทำมาเผื่ออ่ะ” เข้าทางผมเรย
อิอิ
“จิงอ่ะ ขอบจัยมากๆเรยนะวิน ถ้าไม่ได้วินเราคงแย่แน่ๆเรย”
“ไม่เปงไรหรอก เอางี้ดีกว่าเลี้ยงข้าวเรามื้อนึงได้ปะ”
“เอาสิได้เร้ย เลี้ยงเพื่อนคนสำคัญทั้งที ทำไมจะไม่ได้ล่ะ”
ทามไมอ่ะไม่อยากเปงแค่เพื่อนเรยอ่า
ก็ใช่อ่าสิโอ๊คเค้าเปงคนธรรมดานี่ไม่ได้ผิดปกติแบบเรา
ทามไมต้องเกิดมาเปงแบบนี้ด้วย แงๆ คิดแล้วก็ Sad หัวจัยจาง~*
“เฮ้ เป็นอะไรอ่ะวิน ดูทำหน้าทำตาเข้ายังกะคนอกหักแน่ะ”
โอ้ย!!!
ไอ้นี่พูดแทงจัยดำผมอีก T^T
“ป่าวซะหน่อย อย่ามาใส่จัยคนอย่างเราเรย เราก็แค่คนที่ไม่มีค่าคนหนึ่ง”
“เฮ้ยๆ เป็นไรไปฟะ เมื่อกี้ยังกวนเราได้อยุ่เรย
ถ้ามีเรื่องที่ไม่สบายจัยก็มาปรึกษาเราก็ได้นะเรายินดี”
“แหวะ อย่างนายเนี่ยนะจะเป็นที่ปรึกษาให้เรา
ฝันไปเหอะรอให้ควายออกลูกเป็นไข่ก่อนเหอะ”
“อารายว้า ดูถูกกันจังนะ คนเค้าอุตส่าห์มีน้ามจัย”
“ไปเรยๆกลับไปนั่งที่เรยน่ารำคาญชะมัด”
ผมเรยไล่นิวกลับไปนั่งที่
ไม่รู้เป็นอะไรไม่ชอบขี้หน้าเค้าเรยอ่ะ ถึงแม้ว่าหน้าตามันจะดีก็เหอะนะม่ายได้ๆ
เรามีโอ๊คคนเดียว ต้องเชื่อมั่นในความรักของเราทั้ง2 (ตูท่าจะบ้าแระ- -*)แล้ววันนั้น ในคาบเรียนอังกฤษ
ครูเค้าก็ให้นักเรียนทุกคนจับคู่กันสนทนาเป็นภาษาอังกฤษ
และคู่ของผมก็คงจะเป็นใครไปไม่ได้เรยนอกจาก.....
“เอ่อ คือโอ๊คมีคู่ยังหรอ”
“อ่อ เรายั...”
“อ้อ โอ๊ค วินเค้าคู่กะเราแล้วอ่ะ โทษทีนะ โอ๊คไปคุ่กับคนอื่นละกันนะ”
แมร่งตัวเจือก
มารคอหอยตูเจงๆเร้ยยย!!!!
“โอ๊ค คือเราไม่ได้ ค..”
“พูดอะไรอย่างงั้นอ่ะวินเมื่อตะกี้วินยังวิ่งมาขอให้เราเป็นคู่ด้วยอยู่เรยไม่ใช่หรอ”
โอ๊ย
ไอ้บ้านี่ไร้มารยาทเจงๆ พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือไงฟะ (สอนอ่าแหละแต่มันคงไม่จำหรอก)
แถมยังมาโกหกหน้าด้านๆอีก ตุไปขอมรึงคู่ตอนไหนฟระ อยากจะรู้
“เอ่อ ไม่เป็นไรหรอกวิน เด๋วเราคุ่กับคนอื่นก็ได้”
โอ๊คเรยต้องไปคุ่กับคนอื่นอ่ะ น่าสงสารจังเรยยย T^T
“อะ เอ่อ อืมขอโทษนะ”
เจ็บจัยนักนะ
ขัดความสุขตูเจงๆไอ้ตัวแสบ เด่วจะเอาคืนให้หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเรยคอยดู หึหึหึหึ
(หัวเราะด้วยหน้าตาอำมหิตโคตรๆ) ครูเค้าให้นักเรียนที่จับคู่กันฝึกพูดบทสนทนา Conversation อ่ะ โอ๊ยแค่นี้ชิวๆ(หลงตัวเองจิงๆเรา-*-)
ผมเรยต้องจำจัยไปปรึกษาเรื่องที่เราจะพูดกัน
“เน่!!! จะคุยเรื่องอารายดีหะ”
ไม่อยากจะคุยกะไอ้บ้านี่จิงๆเรยให้ตายสิ
“ก็เอาเป็นว่าเรื่อง ทักทาย ละกันนะ”
“อืม เอาตามงั้นละกัน” ไอ้นี่ท่าจะสมองกลวงแฮะ
คิดอะไรไม่ได้ก็เอาแต่ทักทาย-.-
ผมจึงซักซ้อมกับไอ้หมอนี่นิดหน่อย
ให้พอรู้ว่าจะถามอะไรบ้าง
“อ่า หมดเวลาแล้วจ๊ะ ครุขออาสาสมัครคู่แรกเลย ใครจะอาสาดีจ๊ะ”
“ผมคับครู”
เสียงมันคุ้นๆนาเอ๊ย!!!! ไอ้ตัวแสบนี่หว่า ทำตัวยังกะเด็กแน่ะ ตะโกนซะดังลั่นเชียว
“เอ้า เริ่มเด่ะ” ผมบอกไอ้ตัวแสบ
“Hello!
What’s your name ?”
“Hello,
My name’s wind . And you.”
“My
name’s Willy.”
แหวะ
อยากจะอ๊วก วิลลี่พูดไปได้
แต่มันก็เรียกเสียงเชียร์จากเพื่อนๆในห้องได้ไม่น้อยทีเดียว แล้วมันก็ถามต่อ
“Who
is your boy friend?”
“อะไรนะ” มันถามอะไรของมันเนี่ย
“Who
is your boy friend?”
“อ่า เอ่อ I don’t have a boyfriend”
เล่นเอาอึ้งเรย
อายนะถามอะไรเนี่ย พอโดนยิงคำถามแบบนี้ หน้าโอ๊คก็ลอยขึ้นมาเรย หวา!!!!
หน้าแดงแปร๊ดเรยมั้งเนี่ย ผมก็ก้มหน้าหลบและรีบถามต่อจนจบการสนทนา
เจ็บจัยนักทั้งๆที่จะเอาคืนแท้ๆ กลับโดนเอาคืนซะเอง แงๆ
“แหมๆ ตอนที่เราถามคำถามอ่ะ คิดถึงครายหรออ”
ไอ้นี่ยิ้มกวนทีนชิบหาย
“ป่าว ไม่ได้คิดถึงใครนี่”ผมพยายามพูดบอกปัด
“ไม่ใช่ โอ๊คหรอ?”
เฮ้ย!!!
มันรู้ได้งัยฟะเนี่ย ผมไม่เคยบอกใครซักคนเรยนะ โอ๊ยถ้าความรับแตกขึ้นมาตายแน่ๆเรย
“ไม่ใช่ ไม่ได้คิดถึงใครทั้งนั้นนะ”
“ถ้าไม่ยอมรับจะเราจะเอาไปบอกเจ้าตัวเค้าน้า”
“เฮ้ย!!! อย่าเอาไปบอกนะเฟร้ย เออๆ เราชอบเค้า
พอจัยยังล่ะ” น่าโมโหนักมันบีบบังคับให้พูดจนได้
และแล้วก็สิ้นสุดวิชาในคาบเช้าผมก็เตรียมตัวที่จะไปกินข้าวเที่ยงกัน(โอ๊ยมีฟามสุขจัง
โอ๊คพาไปเลี้ยงข้าววว ^^) ผมเรยเดินไปรอโอ๊คที่โต๊ะของเค้า
“โอ๊คปะ ไปกินข้าวกัน”
“อื้ม ไปสิกะลังหิวพอดีเรย”
“เอ่อ...โอ๊คเราขอตัววิน 5 นาทีได้ปะ”
“อื้ม ได้สิ มาไวๆนะวิน เราหิวจะแย่อยุ่แล้วง่ะ”
“คับผม จะรีบมาเรยขอรับ”
ผมก็รีบเดินตามนายตัวแสบมา
เร็วเด้หิวแล้วนะเฟร้ยยยย
“เอ้าพูดซะทีดิ มีอะไรเล่า”
“คือเรามีอะไรอยากจะบอกอ่ะ”
“อือ ฟังอยู่ว่ามา”
“เรา...ชอบ”
